مدح و شهادت امام حسن عسکری علیهالسلام و مناجات امام زمانی
باز اگر در زده این عـبد، گـرفـتار شده به خـودش آمـده و دیده که سـربار شده گرچه بیچارهام و چهرۀ من تکراریست راه مـن وا شـده بـا تـوبـۀ تـکـرار شده یار، فکر من و من فکر گناهم شب و روز در دل سوخـتهاش، غـصه تـلـنبار شده نـبــریـدم ز در خــانــۀ او جــای دگــر گـرچـه آلــودگـیام مــانـع دیــدار شـده او کریم است که فکر نمکِ آش من است او بـغـل کـرده گدا را که طلـبکـار شده آمـده یـوسـف ما بر سر بـازار، امروز مـیخـرد آبــروی هـر که دلآزار شـده خوش بحالم که شدم پیر خرابات غمش خوش بحالم که دو تا چشم ترم، تار شده سامرا پرچـم مشکی زده از داغ حـسن به فـدای گـل نـرگـس که عـزادار شـده بـرسـانــیـد مـرا پــای پـیـاده بـه حــرم بـه امـامـی که اسـیـر غـم اشـرار شـده بنویسید حسن، مثل حسن مظلـوم است این حـسن نـیـز شـهـیـد دم افـطـار شده گرچه با زهر جفا هر دو حسن سوختهاند یک حسن سوخـتۀ کوچه و دیـوار شده شاید این لحظه که تب کرده، تنش میسوزد آخـرین روضۀ او روضۀ مسـمار شده با لب تشنه زمین خورد، ولی گفت حسین از غـم کـرب وبـلا کـار دلـم زار شـده |